De strijd met perfectionisme en faalangst.

Het is dinsdagochtend 8:34 uur en ik zit in de klas. Vandaag is het mijn beurt voor de Engelse presentatie. Ik merk bij mijzelf een hoge ademhaling, buikpijn en zweethanden. “Als dat maar goed komt. Ik heb het zo vaak geoefend. Het moet nu goed gaan, of eigenlijk zelfs beter”. Dat zijn de gedachten die razendsnel door mijn hoofd flitsen. Perfectionisme en faalangst lijken de controle te hebben. Dit is één van de situaties die ik heb meegemaakt. Misschien is dit voor jou herkenbaar. Daarom wil ik jullie graag inspireren en tips meegeven hoe hiermee om te kunnen gaan.

Hoge verwachtingen

Als ik mijzelf zou moeten omschrijven komt het woord ‘perfectionistisch’ al snel aan bod. De lat hoog leggen, niets is goed genoeg en er is altijd iets wat nog beter kan, zijn dingen waarin ik mezelf goed herken. Klinkt best wel positief toch? Dat zou je inderdaad kunnenzeggen. Toch laat de realiteit ook iets heel anders zien. Weliswaar niet altijd zichtbaar, maar wat er wel vaak -of beter gezegd- altijd is. Mijn perfectionisme en faalangst zorgen ervoor dat ik vaak veel last heb van stress, bang ben om fouten te maken, deze lastig verwerk en ga zo maar door.

Niet snel tevreden

Tijdens mijn middelbare schoolperiode is het perfectionistisch zijn en het gevoel om te falen sterker geworden. Toetsen, opdrachten, werkstukken, presentaties, het maakt niet uit wat. Het moest en zou zo goed mogelijk. Ik was niet tevreden met een ‘zesje’. Immers had ik zoveel tijd geïnvesteerd in het leren voor die toets, presentatie of project en dan maar een ‘zesje’ halen, dat kon absoluut niet. Als ik het cijfer, welke mij niet aanstond, te horen kreeg, branden de tranen in mijn ogen en begon de innerlijke strijd. Eenmaal thuis, dan barstte de bom en vlogen de emoties alle kanten op.
Zelfs een 8 kon nog verbeterd worden naar een 8,5 of hoger. Nog moest ik mijzelf regelmatig toespreken om niet te veel en zeker niet te lang teleurgesteld te zijn. Bij groepsopdrachten had ik vaak de neiging om de touwtjes in handen te hebben zodat ik de controle en zekerheid had. Er mocht per slot van rekening niets gemist worden en alles moest tot in de puntjes goed verzorgd zijn.

Faalangst overwinnen

Voor mijn faalangst heb ik tijdens mijn middelbare schooljaren meerdere keren meegedaan aan faalangsttrainingen. Tijdens deze trainingen heb ik verschillende handvatten gekregen hoe om te gaan met faalangst. Deze handvatten hebben gelukkig wel een stuk geholpen en ik probeer dit nog steeds iedere dag toe te passen. Wat voor mij heel erg hielp om faalangst tegen te gaan, is letten op de ademhaling. Zodra ik merk dat ik hoog in mijn ademhaling ga zitten, doe ik een aantal aangeleerde ademhalingsoefeningen. Bijvoorbeeld door mijn handen op de
buik te plaatsen en bewust te worden van mijn manier van inademen en door ook te focussen op het uitademen.
Niet voor iedereen werkt dezelfde manier of oefeningen. Het is dan ook belangrijk dat je voor jezelf een manier vindt welke voor jou werkt. Wat ik aan verandering merkte, is dat mede door de trainingen, mijn reactie op ‘lagere’ cijfers rustiger was dan daarvoor. Ik kan het steeds beter accepteren en relativeren.

Mind onder controle

Nog steeds ben ik perfectionistisch en heb ik angst om te falen. Wel is het zo dat ik de laatste paar jaren er steeds beter mee heb leren omgaan. Ook ben ik erachter gekomen dat het vaak het beste is om het simpelweg te accepteren. “Laat het maar toe”. Dat is ook één van de dingen die ik heb geleerd tijdens de faalangsttrainingen. Maar ook je ‘mind’ leren onder controle te houden. Oftewel je gedachten. Ja, het heeft wat tijd gekost om beter met faalangst en perfectionisme om te kunnen gaan, maar toch ben ik blij met hoe dit uiteindelijk in vooral positieve zin is veranderd.
Het betekent overigens niet dat ik er helemaal geen last meer van heb, maar ik weet wel dat ik het iedere keer mag ‘toelaten. Telkens weer mag ik opnieuw ervaren hoe het is om het weer los te laten. Zo merk ik steeds dat ik mijn ‘mind’ beter onder controle heb.